Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23744 K.2015/9051

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden; davacı-karşı davalı kadın tarafından ise velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin her iki dava ile ilgili temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı kadının velayete yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece boşanma kararıyla birlikte, tarafların ortak çocuklarından 2005 doğumlu ...’un velayeti davalı-karşı davacı erkeğe verilmiştir. Tarafların velayete tabi iki çocuğu olup; bunlar 2005 doğumlu ... ve 2011 doğumlu ... adlı çocuklardır. Müşterek çocuk ... babaannesi ve dedesi ile mutlu oluğunu ve velayetinin babasında kalmasını istediğini beyan etmiştir. Velayet düzenlemesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır.

Üstün yararı gerektirdiği takdirde, çocuğun velayet konusundaki görüşünün aksine de karar verilebilir. Velayet düzenlemesine konu birden fazla çocuk bulunduğu takdirde, çocukların kardeşlik duygusunu yaşayabilmeleri için üstün yararları gerektirmediği sürece velayetlerinin aynı ebeveyne verilmesinin tercih edilmesi gerekir.

Yaşça küçük olan çocukların, anne şefkat, bakım ve ilgisini yaşayabilmeleri için, annenin bu görevi üstlenmesine engel bir durumu bulunmadıkça velayetin anneye verilmesi tercih edilmelidir. Dosya kapsamına göre, annenin velayeti üstlenmesine engel bir husus ispatlanamadığı gibi, diğer müşterek çocuğun velayeti de anneye verilmiştir.

Bu ilkeler ve çocuklardan yaşı nedeniyle anne şefkat, bakım ve ilgisine muhtaç olması, çocuğa baştan beri dede ve babaannenin sahiplenmeye çalışarak anne ile görüşüp aralarında olumlu bir ilişki gelişmesine izin verilmemesi gözönüne alındığında; müşterek çocuk ...'un velayetinin de davacı-karşı davalı kadına verilmesi gerekirken; mahkemece yazılı gerekçeyle babaya verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.