Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23973 K.2015/14191

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kendisinin reddedilen tazminat talepleri, kusur belirlemesi ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakanın miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tarafından açılan boşanma davasında, davalı taraf da karşı boşanma davası açmıştır. Davalardan biri hakkında taraflardan birinin temyizi, o tarafın temyiz etmediği dava yönünden, diğer tarafa katılma yoluyla temyiz hakkı vermez. Hükmü davalı-davacı kadın, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakanın miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz etmiştir. Davacı-davalının katılma yolu ile temyiz dilekçesinde, açıklanan sebeple erkeğin, kadının boşanma davasının reddi gerektiği yönündeki katılma yoluyla temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yapılan yargılama ve toplanan delillerle; gerçekleşen ve mahkemece de sabit kabul edilen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğe göre daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ağır kusurlu kadının Türk Medeni Kanununun 175. maddesi kapsamında yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların eşit kusurlu olduklarından bahisle yoksulluk nafakasının kabulü doğru bulunmamıştır.

c-Davacı-davalı erkek tahkikat aşamasında maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı-davacı taraf ise muvafakat etmemiştir. Davacı-davalının süresinde istenmeyen tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.