Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24026 K.2015/9562

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından, kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, karşı davacı yararına hükmedilen tazminatlar ve kendi yararına hükmedilen tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-karşı davalı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md. 174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı- karşı davacının ağır kusurlu olduğu gerçekleşmiştir. Kaldı ki eşit kusurlu bile olsa, lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmeyeceği gözetilmeden davalı- karşı davacı yararına da maddi ve manevi tazminat tayini usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.