Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24119 K.2015/9032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğu belirtilerek her iki tarafın davasının kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğin eşine şiddet uyguladığı; buna karşılık kadının da eşine ağır küfürler ettiği, tükürdüğü, annesinin eşi ve eşinin ailesine karşı olan aşağılayıcı tavırlarına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalının ekonomik sosyal durum araştırması, belirtilen adreste oturmadığı için yapılamamıştır. Davacı-davalı kadının çalışıp çalışmadığının, çalışıyor ise aylık kazancının ne olduğunun tespiti ve yoksulluk nafakası takdiri gerekip gerekmediğinin buna göre sonuca bağlanması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.