Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24468 K.2014/23323

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı koca tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 29.03.2012 olan dava tarihinin karar başlığında 13.06.2013 olarak gösterilmesinin yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, ... 2. Aile Mahkemesinin 2012/1100-608 esas ve karar sayılı dosyasında hükmedilen 200 TL. tedbir nafakasının artırılarak yoksulluk nafakası olarak devamını talep etmiş, ancak miktarı açıklamamıştır. Mahkemece, davacının talep ettiği miktar açıklattırıp (HMK.md.31) sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Davacı kadın maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden faize hükmedilmesini talep etmiştir. Hüküm altına alınan tazminatlar için hükmün kesinleşmesinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken; bu husus nazara alınmadan faiz talebini de kapsar şekilde “fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

4-Kabule göre de;

Yoksulluk nafakasına kararın kesinleşmesinden itibaren hükmedilmesi gerekirken, kısa kararda ve gerekçeli kararda farklı tarihler belirtilerek kısa karar ile gerekçeli arasında çelişki oluşturulması doğru değildir.

KARŞI OY YAZISI

Tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki "tek başına" bozma sebebidir.