Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/247 K.2014/15034

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, davacı kadın lehine verilen manevi tazminat, davacı kadının kullanılan kredilere ilişkin alacak talebi ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, boşanmanın fer’isi (eki) niteliğindeki taleplerin kabul ya da reddi halinde bu istekler üzerinden ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesi ile Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bulunmayan alacak isteği, evlilik içinde kullanılan kredilerin ödenmesi gerekçesine dayalıdır. Davacı kadının dava dilekçesindeki başvuru harcı bu talebi de kapsadığı gibi, davacı, 03.10.2013 tarihinde bu alacak yönünden nispi harcı tamamlamıştır. Mahkemece, bu isteğin aile mahkemelerinin görevinde bulunmadığı hususunu da nazara alarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, talebin Türk Medeni Kanununun 174. maddesinde düzenlenen tazminatlardan olmadığı gerekçesiyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.