Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24761 K.2015/16598

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davası ile, davalı tarafından bağımsız olarak açılan “nafaka” davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (...) tarafından, kendi davasının reddi ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı (...) tarafından ise; kusur belirlemesi ile tazminatlar ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından açılan boşanma davası, Türk Medeni Kanununun 164'ncü maddesinde yer alan “terk” sebebine dayanmaktadır.Mahkemece, bu dava; terk ihtarının, mahkemece değil, noter tarafından çekildiği, bu sebeple geçersiz olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Oysa, 31.03.2011 tarihinde kabul edilen 6217 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"la (RG.14.4.2011 tarih ve 27905 sayı), Türk Medeni Kanununun 164'ncü maddesi ile 1512 sayılı Noterlik Kanunu değiştirilmiş, yapılan değişiklikle noterlere de, terk eden eşe ihtar gönderme yetkisi tanınmıştır. Değişiklik 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

İhtar istek tarihinde bu Kanun yürürlüktedir ve noterin terk eden eşe ihtar gönderme yetkisi mevcuttur. Öyleyse, terke dayanan davanın sırf bu sebeple reddedilmesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafından açılan terk sebebine dayanan boşanma davasında delilleri yeniden değerlendirmek ve karşı boşanma davasının kabulü suretiyle verilmiş olan boşanma hükmünün temyizin şümulü dışında bırakılarak kesinleşmiş olduğu da nazara alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması doğru bulunmamıştır,