Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24776 K.2015/10133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından tedbir nafakasının reddi, tazminat ile iştirak nafakaları miktarları yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin ek temyiz dilekçesi, süresinde olmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının tüm, davalı-davacının ise aşaığdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Mahkemece "davalı-davacı erkek tam kusurlu" bulunarak boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kadın yararına 6.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde ziynet alacağı talebinde bulunmuş ve bu talebine istinaden haklarını saklı tutarak 2.000 TL maddi tazminat istemiştir. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı olarak boşanmanın fer'i niteliğinde bir maddi tazminat talebi yoktur. Hakim talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). Şu hale göre mahkemece Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince davacı-davalı kadın yararına maddi tazminat takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı-davalı (kadın), dava dilekçesiyle fazlaya dair haklarını saklı tutup, 2.000 TL ziynet bedeli ve faiz talep etmiştir. Davacı-davalı kadın yargılama sırasında ziynet bedelini 34.723,00 TL olarak ıslah etmiş ve ıslah harcını yatırmıştır. Dava dilekçesinde talep edilen 2.000 TL bedel yönünden dava tarihinden, kalan miktar yönünden ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hüküm altına alınan miktarların tamamı yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.