Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2515 K.2014/12971

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı koca tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı açılan boşanma davası, kadının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, hüküm davalı kadın tarafından tanıklarının dinlenilmemesi ve boşanmaya karar verilmemesi yönünden temyiz edilmiştir. Davalı yargılama sırasında tanık listesinde gösterdiği B.Ç.. ve Gülaycan'ın tanık olarak dinlenmesini talep etmiş, mahkemece davalı tanıklarının dinlenilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı kadının dinlenmesini talep ettiği tanıkların beyanlarının kusur tespitine esas olacağı ve bu bakımdan ileride bağımsız olarak açabileceği boşanma davasında kesin hüküm oluşturabileceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle belirtilen tanıkların dinlenmesinde davalının hukuki yararı bulunmakta iken mahkemece dinlenilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalının dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği tanıkların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde dinlenmesi, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.