Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25200 K.2015/10599

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından manevi tazminat talebinin reddi, babasından kalan yetim aylığı talebi hususunda verilen karar ve nafaka miktarı yönünden, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesi ile ölen babasından kalan, boşanma davası nedeniyle alamadığı ve yoksun kaldığı aylıklar toplamının dava tarihinden itibaren hesaplanmak suretiyle davalı erkekten tahsilini talep etmiştir. Bu istek, boşanmanın fer’isi niteliğinde olmayıp, bağımsız bir taleptir. Yatırılan başvurma harcı da, bağımsız taleplerin hepsini kapsar.

Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri uyarınca davacının bu talebine ilişkin nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilmesi, tamamlandığı takdirde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek; bu taleple ilgili görevsizlik kararı verilmesi, harç tamamlanmadığı takdirde ise, Harçlar Kanununun 30-32. maddesinde gösterilen şekilde işlem yapılması gerekirken; bu talebe yönelik karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.