Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25228 K.2015/10970

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, müşterek çocukların velayeti ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece "taraflar eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kadının birlik görevlerini ihmal ettiği, davalı erkeğin ise eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, kadına göre daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Boşanmaya sebep olan olaylarda davalının yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.