Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2541 K.2014/12782

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı (koca)'nın eşi ile ayrı olduğu dönemlerde; sürekli eşini arayıp "gelsin eşyalarını alsın, boşuna 300 TL ödüyorum, benim maaşım belli ondan ayrılacağım, onu süründüreceğim" dediği, eşinin eşyalarını almak için ortak konuta geldiğinde "benden ayrılamazsın, benden ayrılırsan kendimi de seni de öldürürüm" diyerek bağırıp tehditlerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.