Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25441 K.2015/10522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükü, davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminat ve çocuk için hükmedilen nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet hakkı anneye verilen müşterek çocuk 16.11.2011 doğumlu ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, aynı şehirde yaşamaları durumunda ayda bir sefer yatılı olacak şekilde düzenlenmesi, sömestr tatiline yönelik düzenleme yapılmaması, ayrı şehirde yaşamaları durumunda ise yılda yalnızca bir kez 30 gün süre ile baba ve çocuğun bir arada olacağı şekilde düzenleme yapılması, gerek babalık duygularının tatmini, gerekse çocuğun babaya olan güven duygusunun kazanılması açısından yetersiz olmuştur.

Öte yandan günümüzdeki ulaşım imkanları gözönüne alındığında ayrı şehir veya aynı şehirde oturmalarına göre kişisel ilişki düzenlemesine de ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bölümünün düzeltilmiş şekliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).