Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25451 K.2014/24273

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı (kadın) yararına hükmedilen nafakanın dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesine karar tedbir (TMK md. 169), boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren ise yoksulluk (TMK md. 175) nafakası olduğunun anlaşılmasına göre davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı (kadın), dava dilekçesinde, ziynet eşyası olarak. 8 adet bilezik, 5 adet çeyrek altın, 1 adet küpe ve 1 adet kol saati, çeyiz eşyası olarak da. 1 adet çamaşır makinesi, 1 adet ütü, 2 adet halı, perde ve yatak odası ve çeyiz sandığı karşılığı olarak toplam 15.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu taleplerin değeri yönünden fazlaya ilişkin haklar ise saklı tutulmamıştır. Ziynet ve çeyiz eşyası alacağı boşanmanın eki niteliğindeki bir talep değildir.

Davacı (kadın)'ın yargılama sırasında nispi harç yatırarak, dava dilekçesinde yer almayan bir kısım çeyiz eşyalarını daha istemesi; bu eşyalar yönünden, talebi, usulüne uygun şekilde açılmış bir dava haline getirmeyeceği gibi ıslah yoluyla da dava dilekçesinde bulunmayan yeni taleplerin eklenmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece dava dilekçesinde talep edilen ziynet ve çeyiz eşyaları esas alınarak, yargılama aşamasında iade edilen çeyiz eşyaları, bilirkişi raporu ve talep edilen toplam tazminat dikkate alınarak taleple bağlılık ilkesi (HMK md. 26) çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.