Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25528 K.2014/24985

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, davalı-karşı davacı (kadın)'ın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet ve davalı-karşı davacı (kadın) yararına verilen tazminatlar ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden , temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, her iki tarafın açtığı davalar kabul edilerek, tarafların boşanmalarına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı (koca)'nın, davalı-karşı davacı (kadın)'a oranla daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek, davalı-karşı davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı (koca)'nın, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, eşi ve eşinin yakınlarına hakaret ettiği, kadına çocuğu aldırması için baskı yaptığı, evi terk edip, evin elektrik, su aboneliğini iptal ettirdiği,

davalı-karşı davacı kadının ise, eşine ve eşinin yakınlarına ağır hakaretler ettiği, tehdit ettiği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bir kaç defa intihara kalkıştığı anlaşılmaktadır. Bu kusur belirlemesine göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Hal böyle iken, mahkemece, davacı-karşı davalı (koca)'nın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; kadının boşanma davası yönünden verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davacı-karşı davalı (koca)'nın bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile kadının davasında boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi eşit kusur olarak değiştirilmek sureti ile onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu davalı-karşı davacı (kadın) yararına, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları gerçekleşmediği halde, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.