Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25649 K.2015/13330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü yönünden temyizin incelenmesine gelince;

Mahkemece; davacı-davalıya 29.05.2013 tarihinde iki haftalık sürede açıklanan miktarda gider avansını yatırması için kesin süre verilmiş, davacı-davalı süre geçtikten sonra 25.06.2013 tarihinde gider avansını yatırdığı gibi, takip eden 17.07.2013 tarihli oturumda tanıklarınıda hazır etmemiştir. Davacı-davalı kadının davasının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/g, 120 maddeleri gereğince usulden reddine karar vermek yerine yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir.