Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25750 K.2015/11013

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarları ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerle gerçekleşen ve mahkemece de sabit kabul edilen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacının, davalıya göre daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Az kusurlu olan davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların eşit kusurlu olduklarından bahisle tazminat taleplerinin reddi doğru bulunmamıştır.