Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25753 K.2015/11014

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından, diğer tarafın davası, fer'ileri ve kendisinin tazminat ve nafaka talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı ağır kusurlu bulunmuş, buna bağlı olarak diğer taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Oysa, davalı-karşı davacının gerçekleşen ve mahkemece de sabit kabul edilen kusurlu tutum ve davranışı yanında, davalı-karşı davalının da, kocasına sürekli olarak "sen adam mısın, erkek misin" şeklinde sözler söyleyerek onu aşağıladığı ve "şerefsiz" diyerek hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya ulaşılan süreçte taraflardan birini diğerinden baskın kusurlu kabul etmek mümkün bulunmamaktadır. Boşanmada aynı oranda kusurlu olan taraf yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilemez.

Bu husus nazara alınmadan delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, asli kusurlu olanın davalı-karşı davacı olduğunun kabul edilmesi ve diğer taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.