KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/25818 E., 2014/24940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Ergani Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 25.09.2014
- Numarası
- Esas no:2014/818 Karar no:2014/1322
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı, 23.09.1993 tarihinde ölen K. E. isimli kişiyle 10.12.1990 tarihinden ölüm tarihine kadar gayriresmi olarak birlikte yaşadıklarını belirterek, bu birlikte yaşamasının evlilik olarak tespiti ile nüfus kayıtlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacının bu talebi, evliliğinin tespitine karar verilmesi istenilen K. E.'in mirasçılarının haklarını etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle, davanın K. E. mirasçılarına yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik hasımla yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2-Kabule göre de; kararda, iddia ve savunma ile görev yönünden bozulan mahkemenin 21.03.2013 tarihli ilk kararının gerekçesi ve Dairemizin bozma ilamı ayrı ayrı özetlendikten sonra “uyulan bozma ilamından önceki aynı gerekçeyle davanın reddine” karar verildiği belirtilmiştir.
Hüküm gerekçesinde, toplanan delillerin nelerden ibaret olduğu gösterildikten sonra, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılmalı, ret ve üstün tutma sebepleri ile vakıalar ve bunlardan çıkan sonuç ve hukuki sebep gösterilmelidir. Tüm bu hususlara riayet edilmeksizin, bozulmak suretiyle ortadan kalkan hükmün gerekçesine atıfla hüküm kurulması doğru değildir.
Mahkeme kararı bu haliyle “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” şeklindeki Anayasanın 141/3. maddesine ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesine de aykırı olup, bu husus da doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/25818, K. 2014/24940, 8 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama