Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25909 K.2015/13099

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar, çocuk için hükmedilen iştirak nafakası ve çocukla ilgili düzenlenen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacıya bırakılan müşterek çocuk ile davalı arasında, kişisel ilişki tesis edilirken"aynı şehir" ve "ayrı şehir" ayrımı yapılmıştır. Taraflar halen aynı şehirde oturmakta olup, farklı şehirlerde oturuyor olsalar bile gelişen ulaşım şartları ve kolaylığı nazara alındığında kişisel ilişki düzenlenirken "aynı şehir", "ayrı şehir" ayrımı yapılması gerekli bir unsur değildir.

Bu bakımdan böyle bir ayrıma gidilmesi doğru olmadığı gibi kurulan kişisel ilişki süresi yeterli değildir. O halde "aynı şehir", "ayrı şehir" ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, mümkünse her ayın belirli hafta sonları ve yazın bir ay süreyle kişisel ilişki tesisi, bundan beklenen amaca uygun düşer. Bu hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.m.438/7).