Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25972 K.2014/25330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının anne ve babasının davacıyı 3 yıl önce ailesinin evine bıraktığı, davalının da bu duruma sessiz kaldığı gibi, eşini bu süre içeresinde arayıp, sormadığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacının ziynet eşyaları ile ilgili talebi konusunda hüküm kurulmamıştır. Ziynet eşyası alacağı talebi boşanmanın fer’isi niteliğinde olmayıp, değer üzerinden ayrıca nispi harca tabidir. Dava açılırken yatırılmış olan başvurma harcı, dilekçedeki bütün istekleri kapsar. Öyleyse bu taleple ilgili nispi harcın davacıya tamamlattırılması (Harçlar Kanunu md.30-32); harç tamamlandığı takdirde gösterilen deliller değerlendirilip, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi; harç tamamlanmadığı takdirde ise anılan Yasanın 30. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir. Bu yönlerin nazara alınmamış olması da bozmayı gerektirmiştir.