Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25979 K.2014/25332

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı bankanın taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı bankanın ipoteğin kaldırılmasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; aile konutu olarak özgülendiği tartışmasız bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde hak sahibi olan davalı (koca)'nın, davacı eşinin rızasını almadan, dava dışı Hasan'ın davalı bankadan kullandığı ticari kredinin teminatı için; davalı banka lehine 29.04.2005 tarihinde ipotek tesis ettirdiği anlaşılmaktadır. İpotek tesis tarihinde tapu kütüğünde taşınmazın "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh bulunmamaktadır.

Bu duruma göre lehine ipotek tesis edilen bankanın kazanımının iyi niyetli olması halinde korunması gerekir (TMK m. 1023). Zira Türk Medeni Kanununun 194/l. maddesi ile tapuya güven ilkesine bir istisna getirilmemiştir. Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, iyiniyetin varlığı asıl olduğuna göre, lehine ipotek tesis edilen bankanın, iyiniyetli olmadığını kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK m. 6).

Dosya içerisindeki belgelerden lehine ipotek tesis edilen bankanın iyi niyetli olmadığı hususunun kanıtlanamadığı, tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanununun 1023. madde koşullarının işlem tarafı olan davalı banka lehine gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.