Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25999 K.2014/25942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı vekili, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmamış ise de, davalı vekilinin mahkemece harç ve masrafların yatırılması için gönderilen muhtıraya verdiği cevapta, Baro tarafından adli yardımdan davalıya vekil tayin edildiğini bildirdiği, eklenen adli yardım belgelerinden de davalının mal varlığının bulunmadığı görülmekle adli yardım talebinde bulunulduğu kabul edilerek “temyiz harç ve giderlerinden muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK m.336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel Mahkeme kararında, boşanma davasının kabulüne, kusur tespitine, davacı (kadın)’ın velayet ile nafaka taleplerinin kabulüne ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.