Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26017 K.2015/14712

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafakanın miktarları ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerle gerçekleşen ve mahkemece de sabit kabul edilen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı erkeğe göre daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Az kusurlu olan davalı-karşı davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların eşit kusurlu olduklarından bahisle tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır.