Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26095 K.2014/25968

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülükleri yerine getirmediği ve tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı az da olsa kusurlu olduğundan, davalının, davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evliliğin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yararın kalmadığı görülmekle, boşanmaya karar verilmesi bu sebeple sonucu bakımından doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile düzenli ve sabit bir geliri olması nedeniyle diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda gösterilen sebeple davacı (koca)'nın, boşanmaya sebep olan olaylarda daha fazla kusurlu olduğuna ve bu olaylar davalı kadının kişilik haklarına saldırı oluşturduğuna ve davalı, boşanma yüzünden mevcut menfaatlerini kaybettiğine göre, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile boşanmaya sebep olan olaylardaki kusur durumları dikkate alınarak davalı yararına uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, davalının bu taleplerinin reddi doğru olmamıştır.