Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26172 K.2015/826

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat talepleri, diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile hüküm altına alınan ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ve boşanma sebebi olarak kabul edilen kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olayların kapsam ve niteliğine göre davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat, orantılılık ilkesine uygun olmayıp, fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.