Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26370 K.2015/11773

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; manevi tazminatın reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin mahkemece de sabit kabul edilen kusurlu davranışlarının yanında, ayrıca borçlarını ödemeyerek eşini alacaklılarla karşı karşıya bıraktığı,müşterek çocuk ...'nin hastalığı ile ilgilenmediği ve "Beni ilgilendirmez" dediği anlaşılmaktadır. Davalının gerçekleşen bu söz ve davranışları, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturur ve manevi tazminatı gerektirir. Öyleyse davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminat takdir ve tayini gerekir. Bu yön nazara alınmadan isteğin reddi doğru bulunmamıştır.