Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26917 K.2014/26529

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların miktarları yönünden; davalı (koca) tarafından ise velayet, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık davetiye ile çağrılır. Davetiye gönderilmeden, tarafların hazır bulundurdukları tanıklar da dinlenebilir ise de, taraflara, gösterdikleri tanıkları duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü yüklenemez. Tanıkların mahkemeye ne şekilde davet edilecekleri ve çağrıya uymamanın sonuçları usulün 243. ve 245. maddelerinde gösterilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/3. maddesi uyarınca, tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa, tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre verilir. Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse, bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır (HMK md. 240/3).

Mahkemece; davalı (koca)'nın 25.01.2012 tarihli tanık listesinde yer alan tanıklardan sadece ikisi dinlenmiş, adresleri tanık listesinde yer almayan diğer dört tanık dinlenmeden karar tesis edilmiştir. Listede yer alıp da, adresleri gösterilmemiş olan tanıkların adresini göstermesi konusunda davalı (koca)'ya, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/3. maddesi uyarınca verilmiş bir süre de bulunmamaktadır.

Bu durumda, davalı (koca)'ya tanıklarının adreslerini göstermesi için kesin süre verilmesi, bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen adres doğru değil ise, bu tanıkların dinlenmesinden vazgeçmiş sayılması, aksi halde tanıkların Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243-245. maddelerinde gösterilen usulde çağrılıp dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek tarafların kusurlarının ve boşanmanın fer'ilerinin hasıl olacak sonucuna göre karara bağlanması gerekirken, açıklanan yönlerde işlem yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.