Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26919 K.2015/1736

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile "boşanma ve ziynet alacağına" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-karşı davalı (koca) tarafından, hüküm altına alınan ziynet alacağı yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf aynı oranda kusurlu" kabul edilmişlerdir. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın herhangi işi ve gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği toplanan delillerle gerçekleşmiştir. O halde, daha ağır kusurlu olmayan davalı-karşı davacı (kadın) yararına, kocanın mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK m. 175) tayini gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.