Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26936 K.2015/12387

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminat ve mal rejiminin tasfiyesine ilişkin kurulan hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkekten kaynaklanan ve davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir vakıanın varlığı kanıtlanmamıştır. Davacı yanca dayanılan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/197 esas sayılı davasına konu hadisenin dava tarihinden sonra gerçekleştiği bu sebeple kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar oluşmadan davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesi ile, boşanma talebinin yanında, evlilik birliği içerisinde edinilen ve davalı erkek adına kayıtlı evin 1/2 hissenin kendi adına yazılmasını, bunun mümkün olmaması halinde değerinin yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir. Bu talep, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, mal rejiminin tasfiyesi niteliğinde olup, ayrıca nispi harcı gerektirir. Yatırılan başvuru harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri karşılar.

Mahkemece yapılacak iş; davacı kadına ev ile ilgili talebinin değerini açıklattırıp, bu değer üzerinden nispi harem tamamlattırılması (Harçlar Kanunu md.30-32) ve taraflar arasındaki boşanma kararı da kesinleştiğine göre, kadının ev ile ilgili mal rejiminin tasfiyesi talebi incelenebilir hale gelmekle, (TMK. md. 225), bu konuda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.