Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27175 K.2015/502

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından tazminatların miktarı yönünden; davalı (kadın) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı- karşı davalı (koca), 17.10.2011 tarihinde boşanma, davalı -karşı davacı (kadın) ise 15.12.2011 tarihinde boşanma, ziynet ve eşya alacağı davası açmışlardır. Mahkeme tarafından 26.11.2013 tarihinde davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının kabulüne karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

27.11.2013 tarihinde ise ek karar ile kadının vekilinin mazeret dilekçesinin sehven dosyaya konulmamış olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının tefrikine karar verilmiştir. Boşanma davalarında tarafların kusurlarının belirlenmesi, boşanmanın eki niteliğinde bulunan maddi-manevi tazminat, (TMK.m. 174) yoksulluk nafakası, (TMK.m.

175) gibi taleplerin sağlıklı değerlendirilerek doğru karar verilebilmesi, bu davaların birlikte görülmesi ve delillerin birlikle değerlendirilmesiyle mümkündür. Bu duruma göre; koca tarafından açılan davanın kadın tarafından açılmış olan boşanma dava dosyası üzerinde birleştirilerek, her iki davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken , bu yön dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır,