Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27240 K.2015/12734

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, davalı lehine hükmedilen nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, davalının dava tarihinden sonra kendi isteği ile işten çıktığını iddia etmiş, davalı ise, iş aktine işveren tarafından son verildiğini savunmuştur. Boşanma davası görülmekte iken kendi isteği ile işten ayrılan taraf yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. O halde mahkemece davalının kendi isteği ile mi, yoksa iş aktinin işveren tarafından feshi yolu ile mi işten ayrıldığı hususlarının araştırılması ve ulaşılan sonuca göre kadın yararına yoksulluk nafakası tayininin gerekip gerekmediğe karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamıştır.