Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27573 K.2015/170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-karşı davacı (kadın) "ağır kusurlu"’ kabul edilerek davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma davasının kabulüne, kadının boşanma davasının ise reddine karar verilmiş ise de; mahkemece de kabul edilen kocanın kusurlu davranışları karşısında kadın da boşanmayı talep etmekte haklıdır. Davacı-karşı davalı (koca) da boşanmayı istediğine göre, kadının davasına karşı koyması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında koca bakımından da korunmaya değer bir yarar kalmamış olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları kadının davası bakımından gerçekleşmiştir. Bu itibarla kadının davasının da kabulü suretiyle boşanmaya karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden kadının boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.