Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27589 K.2015/2519

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 02.06.2014 gün ve 7855-12209 sayılı ilamıyla ilgili davalılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle;

ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.20.02.2015(Cuma)

Boşanma veya eşlerden biri tarafından diğerine karşı açılmış bir evliliğin feshi davası varsa, davanın taraflarından biri, bu dava ile birlikte veya dava içerisinde herhangi bir harç yatırmasına lüzum bulunmaksızın diğer taraftan boşanmaya bağlı fer'i taleplerde bulunabilir.

Dava, “eşlerden birinin evlenme sırasında sürekli bir sebeple ayırt etme gücünden yoksun bulunması" (TMK. m. 145/2) sebebiyle batıl olan evlenmenin iptali isteğine ilişkin olup, eşlerden biri tarafından diğerine karşı değil, “ilgili” sıfatıyla üçüncü kişi tarafından eşlerin her ikisine karşı açılmıştır. Eşlerin her ikisi de davada “davalı” durumundadır.

Üçüncü kişinin açtığı böyle bir davada, davalılardan birinin, diğer davalıdan nafaka ve tazminat talebi, bu hususta harcı yatırılarak açılmış bir dava mevcutsa incelenebilir. Çünkü, karı koca arasındaki maddi ilişkiler, evlilik akdinin dışında kalan “davacıyı” ilgilendiren bir konu değildir. Ve bu ilişkilerin tanziminde eşlerin kusur durumları önemlidir. Cumhuriyet savcısının re’sen veya ilgililerin açtığı mutlak butlan davasında ise, kusur değerlendirmesine gidilmez.

Türk Medeni Kanununun 158/2. maddesindeki düzenleme, eşlerin dava hakkını kullanması durumunda (TMK. m. 148-152) boşanmaya ilişkin hükümlerin uygulanmasına elverişli ise de, Cumhuriyet savcısı veya “ilgililer” tarafından açılan bir dava söz konusu olduğunda, bu taleplerin harçsız incelenebileceğine ilişkin bir yoruma elverişli değildir.

Sözü edilen madde, butlanına karar verilmiş bir evlenmeden sonraki eşler arasındaki maddi ilişkilerin hangi hükümlere tabi olduğunu göstermektedir. Bu bakımdan, davalılardan biri tarafından diğerine karşı harç verilerek açılmış bir dava bulunmadıkça nafaka ve tazminat isteklerinin, bu davada incelenemeyeceği kanaatindeyim. Karar düzeltme talebinin kabulüyle hükmün bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.