Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27667 K.2015/12907

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, kocanın davası ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı tarafından açılan bir boşanma davası veya karşı boşanma davası bulunmamaktadır. Mahkemece de davalı tarafından açılan bir boşanma davasının varlığı kabul edilmiş değildir. Bu sebeple davalının bu hususa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, “boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar aynı oranda kusurlu” bulunmuş ve buna bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat istekleri reddedilmiştir. Oysa, mahkemece sabit kabul edilen ve toplanan delillerle de gerçekleşen olaylara göre, davalının, davacıya göre daha fazla kusurlu olduğu görülmektedir. Bu durumda “evlilik birliğin temelinden sarsılmasına” ağır kusuruyla yol açan davalının maddi ve manevi tazminatla (TMK.md.174) sorumlu tutulması gerekirken, delillerin taktirinde hataya düşülerek davacının tazminat taleplerinin reddi doğru bulunmamıştır.