Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27773 K.2015/12709

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin, mahkemece belirlenen kusurlu davranışına karşılık; davalı-davacı kadının, "eşinin erkek olmadığını, bu evliliğin bittiğini, eşini sevmediğini, oturma iznini aldığını işinin bittiğini" söylediği, ablasının evlilik birliğine yönelik müdahalesine tepkisiz kaldığı, müşterek evi terkettiği ve kayınpederine kendisine bir ev alırsa döneceğini söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın ağır kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak ağır kusurlu davalı-davacı kadın lehine koşulları (TMK.m.175) oluşmadığı halde yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.