KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/27952 E., 2015/742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Aliağa 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 18.09.2013
- Numarası
- Esas no:2012/625 Karar no:2013/469
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve paranın alım gücü ve nafakanın niteliğine göre, takdir edilen yoksulluk nafakası uygun ve nafaka yükümlüsünün mali gücüyle orantılıdır. Bu sebeple yoksulluk nafakasının fazla olduğu yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyor, hükmün bu bölümünün de onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/27952, K. 2015/742, 2 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama