Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28141 K.2015/13415

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, maddi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olan davalı-davacı kadındır. Boşanmaya ağır kusuru ile sebep olan taraf ise tazminatla sorumlu tutulmalıdır. Hal böyleyken, davacı-davalı erkeğin tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, az kusurlu olan davacı-davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince uygun miktarda maddi, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gözetilerek, aynı Yasanın 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdir etmekten ibarettir. Bu husus nazara alınmadan, davacı-davalının tazminat taleplerinin reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.