Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28177 K.2015/1009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (kadın)'ın nafakaların miktarlarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlara ilişkin temyiz isteğinin incelenmesine gelince;

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı (kadın)'ın mahkemece kabul edilen kusurları yanında, eşine fiziksel şiddet uygulayan, aşağılayan ve hakaret eden davacı-davalı (koca)'nın daha ağır kusurlu oldugu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-davacı (kadın) lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.