Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28312 K.2015/13485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, manevi tazminatın reddi, maddi tazminat, yoksulluk nafakasının ve müşterek çocuk ... yararına taktir edilen iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davalı- davacı erkeğin engelli olan müşterek çocuk ile ilgilenmediği, eşini evden kovduğu, eşi için “ben onu kardeş biliyorum" dediği anlaşılmaktadır. Davalı-davacının gerçekleşen bu söz ve davranışları, davacı-davalı kadının kişilik değerlerine saldırı oluşturur ve manevi tazminatı gerektirir. Öyleyse davacı-davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUC