Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28360 K.2015/13789

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına ve davalının tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının eşine hakaret ettiği, eşini ittirerek fiziksel şiddete yönelik davranışta bulunduğu, defol diyerek evden kovduğu ve müşterek çocukların sorunlarına ilgisiz davranarak birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı kadının ise eşine ve ailesine yönelik sinkaflı küfürler ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalının maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1-2) isteklerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.