Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2842 K.2014/14035

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının sık sık alkol aldığı, bu yüzden taraflar arasında ciddi tartışma ve sorunlar yaşandığı, bu sebeple davacının kısa sürelerle bir kaç defa evden ayrılıp ailesinin yanında kaldığı, bir kaç kere de davalı tarafından eve alınmadığı, alkollü olarak polis karakoluna düştüğü anlaşılmaktadır.

Davalının süreklilik kazanan açıklanan tutum ve davranışı, evlilik birliğinin mutluluğunu sağlama yükümlülüğüne (TMK md. 185/2) aykırı olup, davacı bakımından ortak hayatın devamını imkansız hale getirdiği sübut bulmuştur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı, dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.