Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28480 K.2015/786

Taraflar arasındaki "nafaka ve manevi tazminat" davası ile davalı (koca) tarafından bağımsız olarak açılan "boşanma" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, birleştirilen boşanma davası, nafaka davası ve tedbir nafakasının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davası süresince geçerli olmak üzere Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesine göre kendisi ve çocukları için tayin edilen tedbir nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a)Mahkemece "evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı bu sonuca kocanın sadakat yükümlülüğünü ihlal eden ağır kusurlu davranışlarıyla ulaşıldığı, kadının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, birliğin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı" kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verildiği görülmektedir.

Toplanan delillerle, kocanın bir başka kadınla ilişkisinin olduğu, bu suretle aile birliğinin temelini oluşturan sadakat yükümlülüğüne (TMK.m.185/3) aykırı davrandığı gerçekleşmiştir. Kadına atfedilebilecek bir kusur ise ıspatlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliği ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış ise de bu sonuca tamamen kocanın kusurlu tutum ve davranışlarıyla ulaşılmıştır.

Tamamen kendi kusuru ile bu sonuca yol açan eşin ise dava hakkı yoktur. Başka bir ifade ile tam kusurlu eş, boşanma davası açamaz. Kadının, davaya itirazının, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup olmadığı, az da olsa bir kusuru varsa dikkate alınabilir. Oysa kadının gerçekleşen bir kusuru bulunmamaktadır. Bu halde kadının "davanın reddini" istemesi hakkın kötüye kullanılması olarak görülemez.

Öyleyse koca tarafından açılan boşanma davasının reddi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b)Kadın tarafından açılan, "nafaka" davası, Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesine dayanmaktadır. Bir başka kadınla ilişkisi sebebiyle kocanın eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı toplanan delillerle gerçekleştiğine göre, kadın ayrı yaşamakta ve nafaka talebinde haklıdır. Bu durumda davacı (kadın) ve çocukları için Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesi gereğince uygun miktarda tedbir nafakası tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

c)Kadın'ın nafaka davasında ileri sürdüğü manevi tazminat talebi, evlilik birliğinin devamı sırasında kocasının bir başka kadınla ilişki kurduğu ve bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğu iddiasına dayanmaktadır. Evlilik birliğinin devamı sırasında eşlerden birinin, diğerinin kişilik haklarına saldırı niteliğindeki kusurlu tutum ve davranışı haksız fiil hükümlerine göre sorumluluğunu gerektirir. Kadının boşanma talebi mevcut değildir.

Nafaka davası içinde ileri sürdüğü manevi tazminat isteği boşanmadan bağımsız asli bir talep niteliğinde ve Türk Borçlar Kanununun 58'nci maddesine dayanmaktadır. Bu madde kapsamına giren istekler ise, aile mahkemelerinin görevi içinde değil, asliye hukuk mahkemesinin görevi kapsamındadır (4787.s.K.m.4/1). Göreve ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece davanın her aşamasında, ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın re'sen (kendiliğinden) gözetilir.

Öyleyse davacı-davalı (kadın)'ın manevi tazminat talebi yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.