KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/28547 E., 2015/895 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 08.09.2014 gün ve 5875-16641 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra 13.05.2013 tarihinde ikame edilmiştir. Mahkemece taraf teşkili ve dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön incelemeye geçilmiş ve ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek, davalıya ön inceleme duruşmasına çağrı davetiyesi tebliğ edilmiş; ancak davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına gelmemiştir.
Mahkemece ön inceleme duruşmasında dava nihai olarak karara bağlanmayıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre, davalının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK md. 27) aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki, ilk inceleme sırasında bu yön gözden kaçırılarak hükmün onanmasına karar verildiğinden, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 08.09.2014 tarih ve 2014/5875 esas, 2014/16641 karar sayılı onama ilamının ve dava esastan bozulduğundan onama ilamındaki davalının temyizinin kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalara yönelik olduğuna dair sınırlandırmanın kaldırılarak, hükmün bu gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/28547, K. 2015/895, 4 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama