Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28574 K.2015/12581

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, nafaka ve tazminat miktarları ile faiz yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... (...) geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm bozma ilamında belirtilen diğer sebeplerin yanında davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın orantısız ve çok olduğundan bahisle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak maddi tazminat konusunda yeniden karar verilmiş ise de; mahkemece maddi tazminata ilişkin verilen hüküm bozmanın amacına uygun değildir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.