Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2920 K.2014/13919

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, kocanın davasının kabulü, tazminatların ve nafakaların miktarı ve Yoksulluk nafakasının toplu olarak verilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanan ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşini ailesinin yanında oturmaya zorladığı, evin eşyalarını taşıdığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği ve intihar etmeye teşebbüs ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı- davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.