Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2938 K.2014/13712

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, davalı-davacı (koca)'nın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakanın miktarı ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, müşterek konutu terk ettiği, birlik görevlerini ihmal ettiği; davacı-davalı kadının da kocaya hakeret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı koca ağır kusurludur.

Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davacı-davalı kadının az da olsa kusurlu bulunması karşısında kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğine göre kocanın davasının kabulü suretiyle verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-davacının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşiğine göre davacı-davalı kadının boşanmanın eki niteliğinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.