KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/2991 E., 2014/5267 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2014
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Takıların İadesi
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; düzeltilerek onanmasına dair Dairemizin 09.12.2013 gün ve 24614-28894 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin karar düzeltme talebi yersizdir.
2-Davacı-karşı davalı (kadın)'a ait takıların tamamının taraflarca bozdurulup, araç satın alındığı ve bunu daha sonra sattıkları ve satış parasının davacı-karşı davalıya verildiği bu paranın kadın tarafından bankaya yatırıldığı ve davadan bir gün önce çekilip hesabın kapatıldığı toplanan delillerden ve bankaca gönderilen hesap dökümüne ilişkin yazıdan anlaşılmaktadır.
Davacı-karşı davalı (kadın), bankaya kendi adına yatırılan paranın babası tarafından yatırıldığını ileri sürmüş ise de, bu savunma ispatlanamamıştır. Bu durumda davacı-karşı davalı (kadın)'ın ziynetlere ilişkin talebinin reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
Ne var ki ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından ziynetlerle ilgili hükmün esası onanmış, hükmün bu bölümü talepten fazlaya hükmedilen inci kolye ve faizin başlangıcı yönünden düzeltilmiştir. Davalı-karşı davacı (koca)'nın karar düzeltme talebinin bu yönden kabulü ile, Dairemizin ilamının 2. maddesinin (b) bendindeki düzeltmenin kaldırılmasına, hükmün ziynetler yönünden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/2991, K. 2014/5267, 10 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama