Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3161 K.2014/14001

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden; kocanın aşırı kıskanç olmasına ve eşi ile çocuklarına karşı ilgisiz olmasına karşılık, kadının da sadakatsiz olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadın ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davalı kocanın manevi tazminat isteğinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gözetilmeden lehine yoksulluk nafakasına (TMK md.175) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.