Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3483 K.2014/13980

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden; davacı-davalı (kadın) tarafından ise, katılma yoluyla tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı-davacı koca tarafından temyiz edilmiş, diğer taraf vekili de temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuştur (HUMK.md.433/2). Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür (HUMK.md.433/2).

Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınmaz. Davalı-davacının temyiz dilekçesi, davacı-davalıya 03.01.2014 günü tebliğ edilmiş, karşı taraf hükme itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süre geçtikten sonra 17.01.2014 günü vermiştir. Bu durumda davacı-davalı kadının katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın, eşine hakaret edip, eşine karşı birden çok kez fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı kadının ise kocasına ve kocasının babasına hakaret içeren sözler söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davalı-davacı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.